Grafstukjes 2017.

Na een paar jaar grafstukjes te hebben gemaakt met droog materiaal, ben ik dit jaar weer aan de slag gegaan met verse bloemen.

En ok, ze vergaan wel sneller, maar op gebied van werken verkies ik toch verse bloemen. 

Dit jaar heb ik mij ook gehouden aan witte, bordeaux, roze en zalm kleurige tinten, waar ik andere jaren werk met alle mogelijke kleuren. 

Het was dan wel even geleden, ik ben toch trots op mijn resultaat.

Witloof eens anders.

Witloof is eigenlijk een veelzijdige groenten.

Zoals bij dit gerecht.

Ik heb het witloof in reepjes gesneden en aangebakken in wat boter.

Kruiden met peper en zout.

Toen heb ik er een doosje kruidenkaas bij gedaan en een doosje room.

Lekker bij een varkenshaasje en wat rijst erbij.

Vermist we maar met z'n tweetjes waren had ik nog wat saus over.

Dus dag 2 heb ik een kippenfilet gekookt in bouillon.

Daarna in stukjes gesneden terwijl ik in diezelfde bouillon pasta gaar kookte.

Tot slot een bakje champignons aangebakken en daar een doosje room bij gedaan.

Alles met elkaar gemengd en klaar.

Twee dagen lekker smullen.  

Spruitjes met pasta.

Vandaag staan er spruitjes op het menu.

Ik snij ze in reepjes waarna ze de wok in gaan, in het gezelschap van spekreepjes en tomatenblokjes.

Eens gaar krijgen ze het gezelschap van korte pasta.

Smullen maar. 

Het verdict.

Zoals sommige onder jullie wel weten sukkel ik al een tijdje met mijn rug, vooral mijn onderrug.

Ik heb vooral 's nachts, 's ochtend en 's avonds last.

Draaien in bed, niezen, hoesten waren bij momenten heel pijnlijk. Maar zolang ik in beweging bleef had ik niet zoveel last en ook tijdens het lopen of de fitness had ik geen last. 

En omdat ik toch regelmatig ga lopen en naar de fitness wou ik toch wel weten of ik het hiermee niet erger maakte en daarom had ik maar een afspraak gemaakt met de huisdokter.

Toen begon de malle molen, dokter, CT-scan, dokter, afspraak maken met specialist en NMR. 

En toen afwachten tot ik bij de specialist terecht kon.

Ondertussen mocht ik onder strenge voorwaarden verder blijven werken. 

En ja, koppig als ik ben bleef ik ondertussen verder lopen en naar de fitness gaan, want ja, dat had Devos natuurlijk niet aan de dokter gevraagd of dat nog mocht.

Maar gisteren ben ik dus naar de neurochirurg geweest met mijn CT-scan en NMR voor het verdict.

Ok, mijn rug is wel niet normaal zoals het moet zijn en de oorzaken van de mijn pijn zijn duidelijk te zien, maar zo lang deze voor mij dragelijk zijn moet ik niets laten doen. 

Ik mag zelfs blijven lopen en naar de fitness gaan.

Het zou zelfs bevorderlijk zijn om de pijn te onderdrukken en mijn rug soepel te houden.

Ik moet zelf aanvoelen wat kan en wat niet kan.

Een marathon of de 10 Miles zijn mij afgeraden, maarja, daar kunnen we mee leven, stond niet direct op mijn planning.

Dus binnenkort terug die loopschoenen aan en richting de fitness. 

Met deze diagnose kan ik perfect leven. 

Een stukje vis.

Vandaag staat er een stukje vis op het menu.

Kabeljauw haasje. 

Ik heb het simpel gehouden, met een ratatouille erbij en wat gemalen kaas.

Heel lekker en gezond. 

Leeg gevoel.

Alles begon in april 2017 toen een paar mannen van het warehouse mij zonder mijn toestemming op het werk inschreven voor een 2e sessie Start2Run.
Het jaar ervoor had ik al eens mee gedaan, maar met weinig succes.
Een beenvlies ontsteking zorgde er toen voor dat mijn loopschoenen niet dikwijls uit de kast kwamen.

Dit jaar ging ik het echter anders aanpakken.
Ik zocht mij een doel om naartoe te werken.
Dat werkte motiverend en deed mij telkens met plezier mijn loopschoenen aan trekken om een toertje te gaan lopen.

In de eerste plaats had ik gekozen voor de 'Race for the Cure' van Pink Ribbon op zondag 24 september in Antwerpen, maar door het overlijden van mijn vader die ochtend is die uitdaging toen niet kunnen doorgaan.
Op zondag 22 oktober kreeg ik mijn herkansing bij 'Diegem voor het goede doel' waarvan jullie mijn verslag hier hebben kunnen lezen.

De wedstrijd is ondertussen achter de rug.
Enerzijds heb ik een gelukkig gevoel omdat het mij gelukt is, maar anderzijds blijf ik nu achter met een leeg gevoel.
Het is raar om te omschrijven, maar nu mijn doel achter de rug is voel ik mij echt leeg.

Hoog tijd dus om mij een nieuw doel te zoeken zodat ik mij kan focussen en waar ik naartoe kan werken. 
Ik vrees dat dit wel niet makkelijk zal worden in volle herfst periode, maar ik hou jullie op de hoogte.

Ondertussen wacht ik nog even het verdict af van de specialist voor mijn rug waar ik morgen, donderdag, een afspraak mee heb.
Ik hoop dat ik mag blijven lopen.

Tot gauw.

Mijn deelname aan "Diegem loopt voor het goede doel".

Zoals sommige onder jullie weten ging ik op zondag 24 september deelnemen aan "The race for the cure" van Pink ribbon in Antwerpen.

Die ochtend kreeg ik echter een telefoontje van het ziekenhuis dat mijn vader overleden was.

Gisteren kreeg ik een tweede kans en heb ik deel genomen aan "Diegem voor het goede doel", ten voordele van Kom op tegen Kanker. 

De bedoeling was om zoveel mogelijk kilometers te lopen op een uur tijd.

Maar de ochtend begon dus met een stevig ontbijt bestaande uit pannenkoeken met choco.

Toen ging het dus richting Diegem.

Startschot was om 12u.

Aan de start zag ik dat er ook een BP, oftewel een bekende professor, ging deelnemen. Ik denk dat iedereen ondertussen wel gehoord heeft van professor Johan Swinnen die onlangs naar Santiago de Compostella gelopen is. 

Wie er nog niet van gehoord heeft raad ik aan om eens te gaan kijken op www.post-voor-compostela.be

En toen begonnen we dus aan onze tocht.

Ik moet eerlijk zijn, die eerste kilometer ging voor geen meter vooruit bij mij (zoals je wel kan zien op de foto), ik had mijn app opstaan van Start2run en zo wist ik dat ik die eerste kilometer amper 5 per uur liep.

Dat komt nooit goed dacht ik bij mezelf, mijn droom van 6 kilometer te kunnen lopen op een uur verdween als sneeuw voor de zon.

Maar ik liep daper verder en weigerde te stappen. 

Ondertussen liepen de meeste mij voorbij en door de echte werd ik gedubbeld, waaronder door professor Swinnen. 

Ook mijn dochters die mee liepen was ik al uit het oog verloren.

Ik liet me niet van mijn stuk brengen en concentreerde mij op mijn muziek.

Ondertussen had ik ook mijn fleece uitgedaan en ronde na ronde leken sneller te gaan, tot mijn verbazing liep ik op het laatste aan 6,5 per uur.

Toen het einde van mijn 6e ronde eraan kwam zag ik dat ik nog aan een 7e ronde kon beginnen voor het uur verlopen was en daar heb ik dan alles om alles gezet, met het overlijden van de mama van een lieve Antwerp supporter in het achterhoofd leek ik wel vleugels te krijgen.

Die 7e ronde heb ik voor haar gelopen, puur op karakter om haar te eren, achteraf gezien was het mijn snelste ronde.

Toen ik aankwam weerklonk een applaus, dat voelde goed, ook al besefte ik goed genoeg dat het gewoon een applaus was om het einde van het uur aan te kondigen.

Bij mijn aankomst stonden mijn dochters al aan de finish mij op te wachten, Emilie had ook 7 kilometer gelopen en Julie 8 kilometer.

Om op adem te komen waren we even in de tent om iets te drinken en te eten en ook daar liepen we professor Swinnen tegen het lijf.

Ik kan voor die man alleen maar respect opbrengen. 

Hoe zwaar moet het niet zijn om je kind zo te zien afzien en als dokter bij momenten machteloos zijn.

Je kind zien afzien is al zwaar, maar dan nog eens aan die verschrikkelijke ziekte, ppfff...

Respect om naar een klein dorpje af te zakken om daar een uur mee te lopen en alles te geven. 

Een grote meneer, maar moest je hem niet kennen, je zou het er niet aan merken, een dood gewone man.

In de tent werden mijn dochters ook aangesproken door een filmploeg van RingTv voor een kort interview, ik ben benieuwd om vanavond of morgen het resltaat te zien. 

Eens thuis was het tijd voor een frisse douche en rust op de zetel.

's Avonds had ik geen zin om te koken en dus werd het lui wijven kost, tortelini met een pot pasta saus bij.

Simpel, maar toch lekker.

Witloof met balletjes

Ik zag onlangs ergens een foto passeren van een stoofpotje met balletjes met witloof.

Het zag er heerlijk uit en dus ging ik aan de slag.

Voor dit recept heb ik balletjes gerold en aangebakken.

Daar heb ik dan het witloof bij gedaan, dat ik eerst in 4 had gesneden.

Kruiden met peper en zout en een half rolletje kruidenboter.

Alles rustig laten sudderen en op het laatste een half doosje room bij gedaan. 

We hebben het gegeten met een stukje stokbrood.

Volgende keer ga ik proberen om te kruiden met curry poeder en dan serveer ik er rijst bij.

Smakelijk iedereen. 

Spruitjessoep

Spruitjessoep, ok, het ruikt misschien niet zo lekker, maar de smaak is des te beter.

En wisten jullie dat spruitjes goed zijn voor huid en haar.

Zwier die spuitjes in de soepkom zou ik zo zeggen.

Ik heb in het weekend en kom gemaakt en nu kan ik op het werk lekker genieten.

Extra lekker met wat spekblokjes bij.

Smakelijk. 

Soep met een stukje vlees.

Afgelopen weekend had ik soep gemaakt met een lekker stukje soepvlees in of zoals ze in de volksmond zeggen, boulie. 

Het soepvlees heb ik eerst laten koken met een ui, wat wortels, peper en zout.

Daarna, als het soepvlees bijna gaar was heb ik er pompoenblokjes en een flinke bos koriander bij gedaan en een doosje tomatenpuree. 

Nadat ik het soepvlees verwijderd had heb ik de soep gemixt en het vlees in stukjes gesneden. 

Tot slot een blikje kokosmelk en klaar.

Ik heb weer soep voor een paar dagen.

Stoemp

Zo, de eerste stoemp sinds maanden is een feit, broccoli stoemp met zongedroogde tomaatjes en daar een cordon bleu bij, lekker.

Om extra smaak te geven heb ik er een rolletje kruidenboter bij gedaan. 

Couscous slaatje

Een couscous slaatje kan eigenlijk op elk moment van het jaar.

Het smaakt zowel bij koud weer als bij warm weer.

In de zomer serveer ik het koud, bijvoorbeeld bij een barbecue. 

Of in de winter lekker warm.

En in de lente en de herfst kan je het gerust lauw serveren.

Zoals je ziet, je kan het echt elk seizoen eten.

Lasagna

Lasagne, een van mijn favoriete gerechten.

Ik had hier nog een restje groenten saus in de diepvries en dat heb ik bij de saus gedaan.

Bechamel saus heb ik vervangen door mascarpone, niet alleen lekker, ook nog heel makkelijk. 

Oreo shake.

Zondag en we gaan onszelf even verwennen met een lekkere Oreo shake.

Gewoon een banaan in de blender met een paar Oreo koekjes.

Aanlengen met melk en blenden maar.

Alles gaat dan in een mooi glas of beker, afgewerkt met een toets slagroom.

Een rietje erbij en klaar.

Er rest mij enkel nog te genieten. 

Chocolade en appels.

Dankzij Jeroen Meus.

Ok, de foto is niet ideaal, maar ik wou dit recept toch even met jullie delen.

De inspiratie komt van Jeroen Meus tijdens een van zijn Dagelijkse Kost afleveringen.

Hij maakte toen een gerecht met courgette, tonijn en een bechamel saus.

Ik heb toen onmiddellijk de link gelegd met macaroni met kaas en hesp.

Het is eigenlijk heel simpel, een courgette in blokjes snijden en aanbakken in boter.

Daar doe je dan een blikje of 2 tonijn in eigen nat bij.

Terwijl je pasta kookt maak je een bechamel saus.

Eens de pasta gaar is meng je er het courgette mengsel onder en de bechamelsaus.

Alles de ovenschotel in, wat gemalen kaas over en hop de oven in om lekker te laten gratineren.

Klaar.

Smakelijk. 

Een lekker zoet ontbijt.

Soms heeft een mens eens iets extra's nodig als ontbijt zoals ik vanmorgen.

Omdat het midden in de week is wou ik niet teveel gedoe, dus klaar gemaakt pannenkoeken, choco, opgeklopte platte kaas en blauwe bessen.

Daar een lekkere tas koffie bij om het geheel af te maken.

Een prachtig uitziend calorie bommetje. 

Fijne ochtend iedereen.

Tijd voor soep.

Het is weer voorbij die mooie zomer en de herfst kondigt zich dit jaar zeer vroeg aan met wind, regen en koudere temperaturen.

Maar geen nood, een lekkere tas soep verzacht het leed.

Deze keer ben ik gegaan voor een soep van broccoli en spinazie.

Om af te werken heb ik er een doosje kruidenkaas bij gedaan.

Het is een hart verwarmend toppertje geworden.