Er is er eentje jarig

Vandaag is er eentje jarig, ons klein Pluchke.

Reeds 12 jaar vult zij onze dagen met vreugde en liefde.

Afgelopen dinsdag dachten we even dat ze het niet ging halen, in de vooravond heeft ze namelijk een epilepsie aanval gekregen.

Maar dank zij de goede zorgen van Medivet en het vele vertroetelen is ze er weer door en loopt ze weer vrolijk rond. 

We houden ons hart natuurlijk vast en hopen dat dit maar eenmalig was.

Ondertussen genieten we verder van onze kleine meid en straks is het pakjes tijd.

GELUKKIGE VERJAARDAG MIJN KLEIN MIEKE XXX

Een ventje met streken.

Hier ons klein ventje.

Soms een hartenbreekertje, maar soms ook een ventje met streken die kan poseren als de beste.

Ons Pluchke in haar mandje.

Ons Pluchke.

Nooit echt een mieke geweest om in een mandje te liggen, maar heel af en toe doet ze het toch en deze keer had ik de kans om een paar foto's te maken.

Misschien is al dat speelgoed wel de reden dat ze er niet veel in ligt. 

Ofwel is het gewoon een luxe mieke die liever in de zetel ligt. 

Wie zal het zeggen. 

Vosje

Ons Pluchke heeft sinds kort een nieuw speelgoedje.

Een vosje en ze is er stapelgek op.

Slapen hoort er de laatste dagen niet veel meer bij, want ze sleept da diertje overal mee naartoe.

En wij, wij worden ondertussen ver gek van het gepiep dat da beestje maakt. 

Ons bloemeke.

Ons Dieselke is soms toch een klein grappig ventje.

Zoals hier op de foto, hij heeft het altijd graag gezellig warm en dus word meneertje graag onder gestopt.

En met die dekentje rond zijn kopje is hij precies een bloemetje. 

Een knuffel olifant.

Ons Pluchke is niet echt een speelvogel maar op zachte baby knuffels of doudou's is ze dol.

Haar laatste nieuwe aanwinst, een olifant.

Veilig tussen haar pootjes in haar mandje.

Terug van de dierenarts.

Afgelopen dinsdag zijn onze twee kleine monstertjes geopereerd aan hun tandjes.

Zo zagen ze eruit toen we thuis kwamen.

Dieselke was redelijk snel wakker en moesten we goed in het oog houden want als we hem lieten doen sprong hij in en uit de zetel, terwijl hij eigenlijk maar zwak op zijn pootjes stond door de narcose.

Pluchke wist meer van de narcose en heeft het grootste deel van de avond geslapen.

Ondertussen gaat het allemaal weer als voorheen met onze beide schatjes. 

Kleine jongen met grote sokken.

Kleine jongen met sokjes.

Ons Dieselke heeft zo de slechte gewoonte om aan zijn pootjes te lekken.

Maar daar heeft Julie nu een oplossing voor, ze doet hem gewoon haar sokken aan.

En braaf als hij is laat hij dat allemaal goed doen.

Gewillig proefkonijn.

Onze dochter Emilie studeert voor Verpleegkunde en daar hoort ook het onderwerp Verbanden Leggen bij.

Ons Dieselke was een gewillig proefkonijn die alles heel braaf liet ondergaan.

Pluchke daarentegen keek vanop een veilige afstand toe zoals jullie op sommige foto's kunnen zien.

😊

We doen ne keer zot met een tractor.

Deze wou ik toch nog met jullie delen. 

Onlangs waren we bij mijn schoonouders op bezoek en daar stond toevallig nog een kinder tractor buiten.

Die kans konden we nu niet laten liggen en onze gewillige slachtoffers waren onze 2 witte monstertjes, Dieselke en Pluchke.

Het is wel duidelijk aan de foto's wie de chef is aan het stuur en wie lijdzaam moet volgen in het bakje.

Inderdaad, Pluchke is the big chief en Dieselke moet zwijgen en volgen. 

Grapje hoor, ze komen goed overeen met elkaar. 

Pluchke

Hier onze kleine kapoen, Pluchke.

Als er iemand aan de tafel zit wil ze er vaak graag bij zijn en moeten we haar op een stoel zetten
En zoals jullie kunnen zien, met kussen, want de juffrouw zit graag zacht. 

Deze foto wou ik absoluut met jullie delen want het lijkt precies of zo ook wilt dat haar nageltjes gelakt worden.

Deugniet Pluchke.

Ondanks haar 9 jaar is ons Pluchke nog altijd een kleine deugniet.

Het liefste wat ze doet is Dieselke zijn speelgoed afpakken.

En eens ze het te pakken heeft laat ze het niet meer los.

Ook niet tijdens haar slaap zoals jullie kunnen zien op deze foto. 

Onze jongen in zijn love bedje

Onze kleine jongen, Dieselke, heeft een nieuw plekje om te slapen in bed.

Normaal gezien slaapt hij in mijn arm, maar nu het 's avonds en 's nachts zo warm is zocht hij een ander plekje op.

Daarom heb ik twee kussens in hartvorm in bed gelegd en sinds dan is dat zijn vaste plekje geworden.

Tijdens de nacht verhuist hij wel eens van plek, maar om de eerste slaap te vatten gaat hij daar liggen. 

Vrijdag avond.

Het is vrijdag avond en deze kleine jongen is blij dat de werkweek van zijn mami erop zit.

Nu lekker chillen op haar arm. 

Gelukkige verjaardag Pluchke.

Gezellig op de schoot.

Ok, voor mijn echtgenoot Kris was het misschien niet zo comfortabel, maar Pluchke en Dieselke vonden het wel leuk.

Samen op de schoot bij de papi ...

Kijk maar zelf.

Wekelijks ritueel van Pluchke.

Pluchke haar wekelijkse ritueel is op vrijdag het controleren van de boodschappen van de winkel.

Ook vandaag, twee dagen na haar operatie.

Ze was wel een beetje teleurgesteld deze keer

...

Geen gebraden kip, geen worstjes, geen taart

...

Volgende week beter en lekkerder !!!

Vervolg operatie buikhernia Pluchke.

8u00
Om 8u vanmorgen was het dan zover, tijd om te vertrekken naar de dierenarts met Pluchke.

Eerst hebben we Dieselke laten dag zeggen, maar het kleine ventje snapte het allemaal niet zo goed, waarom mocht Pluchke mee en hij niet.

Toen we dan haar bandje aandeden kwispelde ze nog met haar staartje en ging ze aan de deur staan om te gaan wandelen maar het enthousiasme werd snel veel minder toen we in plaats van langs de voordeur naar buiten gingen, we de trap naar de kelder namen om met de auto te vertrekken.

Met pijn in mijn hart hoorde ik Dieselke huilen aan de keukendeur terwijl wij aan de deur van de kelder stonden om naar beneden te gaan.

Aangekomen bij de dierenarts was het eerst bibberen, maar na een tijdje kalmeerde ze toch.

Er volgde nog een laatste controle en toen was het tijd voor het kalmerende spuitje, daarna mocht de papi haar zelf naar boven brengen en moest hij haar achter laten in een benchke.

9u00

Ondertussen brande er thuis een kaarsje op de goede afloop en was het wachten tot 15u45 want dan mochten we haar gaan halen.
Dieselke loopt ondertussen thuis een beetje verloren rond, afwisselend zit hij op zijn bankje in de zon of voor het raam, precies op de uitkijk voor Pluchke haar thuiskomst.
Wanneer we hem vragen "waar is Pluchke", begint hij te blaffen, precies of hij roept op haar.
Na de middag had Dieselke een moeilijk momentje en heeft hij zich boos op zijn bankje gezet.

13u30
Gewoonlijk kijkt hij mee naar de koers op tv, maar nu wou hij niet van zijn bankje komen, precies of hij wilde zeggen "ik ben boos omdat gij Pluchke hebt weg gedaan".

Tja, hoe legt ge aan zo'n klein ventje uit dat hij gewoon een beetje geduld moet hebben en dat dan zijn vriendinnetje terug zal komen.
Hij zal dolblij zijn denk ik als ze terug is, alleen zal hij zich even heel rustig moeten houden dan.

15u45
Tijd om ons klein meisje te gaan halen.

16u15
Eindelijk terug thuis, Dieselke was door het dolle heen toen hij zag dat papi Pluchke in zijn armen had.
Nadat we haar in een mandje hadden gelegd hebben we Dieselke voorzichtig laten kijken en snuffelen, hij had direct door dat hij zich heel stilletjes en kalm moest houden.

Af en toe doet ze haar oogjes open, maar de verdoving zit nog goed in haar lijfje, dus op aanraden van de dierenarts laten we haar nog lekker ondergestopt onder een dekentje slapen.

20u00

Ondertussen zijn we weer wat verder en Pluchke ligt goed te snurken.

Daarnet hebben we even geprobeerd om haar wat te eten te geven maar daar had ze geen zin in.

Ook een plasje doen zag ze niet onmiddellijk zitten, ze bleef gewoon een beetje op de steentjes staan, daarna is ze onmiddellijk terug in slaap gevallen in haar mandje, knusjes onder gestopt.

Mijn verslagje ga ik voor vandaag afsluiten.

Morgen een nieuwe update, maar ik beloof jullie, met minder tekst deze keer en meer foto's.